آنچه می‌خوانید has-alpha-channel-opacity">

آندومتریوز چیست و چه زمانی نیاز به جراحی پیدا می کند؟

آندومتریوز یک بیماری مزمن است که در آن بافتی مشابه لایه داخلی رحم (آندومتر) در خارج از رحم، در لگن، تخمدان ها و پرده صفاق رشد می کند. این بافت نابجا، تحت تأثیر چرخه‌های هورمونی ماهانه قرار می‌گیرد و درست مانند آندومتر، می‌کند. از آنجایی که این خون راهی برای خروج از آن وجود ندارد، باعث ایجاد بدن، درد، تشکیل چسبندگی و ایجاد اسکار (بافت زخم) می شود. در مراحل اولیه یا خفیف، معمولاً درمان‌های دارویی مانند مسکن‌ها و روش‌های درمانی برای کنترل درمان و جلوگیری از پیشرفت درمان می‌شوند. با این حال، زمانی که درد مزمن و غیرقابل تحمل می‌شود یا زمانی که بیمار به دلیل وجود آندومتریوز با ناباروری مواجه می‌شود، نیاز به مداخلات دقیق‌تری پیدا می‌شود. href="https://drmehraabi.com/%da%a9%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d8%a7%d9%86%d8%af%d9%88%d9%85%d8 %aa%d8%b1%db%8c%d9%88%d8%b2-%d8%af%d8%b1-%d8%aa%d8%ae%d9%85%d8%af%d8%a7%d9%86/">کیست‌های بزرگ آندومتریوز (اندومتریوما) روی تخمدان‌ها یا سایر اندام‌ها مشاهده شود. در این شرایط، به عنوان تنها روشی که می‌توان تشخیص قطعی را ارائه کرد و ضایعات را به صورت کامل و دقیق حذف کرد، می‌شود. باروری است.

مزایای کلیدی لاپاراسکوپی آندومتریوز نسبت به جراحی باز

لاپاراسکوپی آندوتریوز به دلیل ماهیت کم تهاجمی خود، قابل توجهی نسبت به روش‌های جراحی سنتی باز دارد، که آن را به استاندارد طلایی درمان این بیماری تبدیل می‌کند. در جراحی باز، نیاز به یک برش در شکم تا جراح بزرگ را دارید، در حالی که در لاپاراسکوپی، از چند برش کوچک (معمولاً کمتر از یک سانتی متر) استفاده می شود. مهم‌ترین مزیت، درد کمتر از عملاست، زیرا تهاجم کمتری به بافت‌های عضلانی و پوستی صورت گرفته است. کاهش درد به کمتر از مسکن‌های قوی و مدیریت راحت‌تر دوران نقاهت است.

علاوه بر این، زمان بهبودی و بازگشت به فعالیت‌های روزمره در لاپاراسکوپی آندومتریوز به طور کوتاه‌تر است. در جراحی باز، بیمار ممکن است به هفته‌ها سالم نیاز داشته باشد، در حالی که در لاپاراسکوپی، بسیاری از ظرف‌های چند روز می‌توانند به کارهای سبک خود بازگردند. چسبندگی‌ها یکی از عوارض جراحی‌های شایع شکمی هستند که خود می‌توانند به درد من تبدیل شوند. در حالی که لاپاراسکوپی با ایجاد کمترین آسیب، این خطر را به حداقل می‌رساند.

مراحل انجام لاپاراسکوپی آندومتریوز برای تشخیص و درمان

جراحی لاپاراسکوپی آندومتریوز یک فرآیند دقیق و چند مرحله‌ای است که تحت بیهوشی عمومی می‌باشد. مرحله اول، ایجاد دسترسی است. جراح یک برش بسیار کوچک (معمولاً در نزدیکی ناف) ایجاد کرده و یک سوزن مخصوص را برای تزریق گاز دی‌اکسید کربن وارد شکم می‌کند.

گاز دی‌اکسید کربن، فضای شکم را باد کرده و آن را از دیواره شکم جدا می‌کند. این کار به جراح امکان می‌دهد تا اندام‌های داخلی را با دقت بیشتر ببیند و ابزارها را بدون آسیب رساندن به احشاء وارد کند. در مرحله دوم، لاپاراسکوپ (لوله باریکی که در نوک آن دوربین و منبع نور قرار دارد) از طریق همان برش ناف وارد می شود. مانیتور نمایش می دهد. در این مرحله، جراح دیگر برش‌های کوچک مورد را برای وارد کردن ابزارهای جراحی نیاز به ایجاد می‌کند. این مرحله حیاتی‌ترین تشخیص است؛ چرا که جراح می‌تواند به طور کامل، تمامی ضایعات، چسبندگی‌ها و کیست‌های آندومتریوز را به طور دقیق ارزیابی کند.

در نهایت، مرحله درمان آغاز می‌شود. با استفاده از ابزارهای مخصوص و تکنیک‌هایی مانند سوزاندن (کوآگولاسیون) با لیزر یا انرژی الکتریکی، جراح ضایعات آندومتریوز را از بافت‌های سالم جدا کرده و حذف می‌کند. در صورتی که کیست‌های تخمدانی (اندومتریوما) وجود داشته باشد، جراح آن‌ها را با دقت بررسی و کپسول کیست را خارج می‌سازد. پس از اطمینان از حذف کامل ضایعات، گاز گرفته شده و برش‌ها با بخیه‌های ظریف بسته می‌شوند.

نقش لاپاراسکوپی در درمان آندومتری‌های عمیق و اندومتریوما

آندومتریوز می‌تواند در نمای ظاهری از حفره لگنی نفوذ کند. سطوح ضایعاتی که به راحتی قابل دیدن هستند و آندومتریوزهایی هستند که بیش از 5 میلی‌متر در داخل بافت‌ها نفوذ کرده‌اند، مانند مثانه، روده یا رباط‌های نگهدارنده رحم. لاپاراسکوپی آندومتریوز در مواجهه با این ضایعات پیچیده، به دلیل امکان بزرگنمایی تصویر، عملکردی حیاتی دارد.

بزرگنمایی بالای تصویر لاپاراس، به جراح این امکان را می‌دهد که مرز ضایعه آندومتریوز را بسیار بیشتر نسبت به جراحی باز ببیند. این امر به ویژه هنگام برداشتن ضایعاتی که به اندام‌های حیاتی نزدیک هستند، مهم و خطرناک است به آن‌ها (مانند حالب‌ها، روده یا اعصاب لگنی) را به حداقل می‌رساند. data-align="center">کلپسکوپی رحم

در اندومتریوما (کیست‌های شکلاتی تخمدان)، لاپاراسکوپی آندومتریوزاست. جراح می‌تواند با تکنیک‌های جراحی ظریف، کیست را با دقت از بافت تخمدان جدا کرده و کپسول آن را به طور کامل خارج کند. هدف در اینجا، حذف کامل کیست و در عین حال حفظ میزان میزان بافت سالم تخمدان است که برای ذخیره تخمدانی و باروری آینده بیمار مورد نیاز است.

به طور کلی، برای درمان موفقیت‌آمیز آندومتریوزهای عمیق و اندومتریوما، نیاز به جراحی پیچیده و مهارتی است که تنها جراحان متخصص در لاپاراسکوپی پیشرفته آندومتریوز آن را دارا هستند. این روش، با ارائه زنان به طور طبیعی، واضح و دقیق، امکان اکسیسیون (برداشتن) کامل ضایعات را با کمترین آسیب جانبی از ارائه می‌کند. روش‌های کمک‌باروری (مانند IVF) است. آندومتریوز می‌تواند از طریق ایجاد مکان‌های مختلف در لگن، ایجاد چسبندگی‌هایی که مسیر لوله‌های فالوپ و تخمدان‌ها را مختل می‌سازد و تأثیر منفی بر کیفیت تخمک و جنین، باعث ناباروری می‌شود. ببرد. برداشت مزن چسبندگی‌ها باعث می‌شود که لوله‌های فالوپ تخمک آزاد شده از تخمدان را به درستی هدایت کند و عملکرد طبیعی اندام‌های لگنی را بازگرداند. مطالعات نشان داده است که پس از جراحی موفق لاپاراسکوپی، شانس بارداری در زنان مبتلا به آندومتریوز خفیف تا متوسط ​​به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. میزان موفقیت به بیماری، سن بیمار و مهارت جراح دارد. در هر صورت، بیمارانی که ناباروری آن‌ها به دلیل عوامل مکانیکی و آندووم بازتریوز انجام می‌شوند، این جراحی می‌تواند کلید بازگشت به مسیر باروری باشد. نیست. درمان پس از جراحی، ممکن است دردهای خفیف تا متوسط ​​در مناطق برش‌ها و نیز درد در شانه را تجربه کند که ناشی از گاز دی‌اکسید کربن تزریق شده به شکم است. منطقه برش‌ها باید تمیز و خشک نگه داشته شود و علائم غیرطبیعی قرمزی، تورم یا موارد غیرطبیعی فوراً به پزشک اطلاع داده شود.